Vaarwijzer Nieuwsbrief - 2026 week 38

Een batterij aan accu’s aan boord Naast de startaccu en de serviceaccu’s nemen we tegenwoordig ongemerkt een flinke verzameling kleinere accu’s mee aan boord. Denk aan de draagbare marifoon, telefoon, tablet, zaklamp, accuboormachine, elektrische luchtpomp, luidspreker, powerbank, camera en drone. Ook als deze apparaten niet worden gebruikt, kunnen hun accu’s langzaam leeglopen. Alle oplaadbare accu’s verliezen door interne chemische processen een beetje energie. Daarnaast gebruiken sommige apparaten in uitgeschakelde toestand nog altijd een kleine hoeveelheid stroom. Bij moderne ‘slimme’ accu’s kan het leeglopen zelfs bewust gebeuren. Vooral krachtige lithium-polymeeraccu’s, zoals die van drones, kunnen zichzelf na enkele dagen gedeeltelijk ontladen. Langdurig volledig opgeladen bewaren belast de cellen en vergroot de kans op slijtage, zwelling en in uitzonderlijke gevallen brand. De ingebouwde elektronica brengt de accu daarom automatisch naar een veiliger opslagniveau. Een accu die na enkele weken minder vol blijkt, hoeft dus niet defect te zijn. Wel is het verstandig om alle losse accu’s aan boord regelmatig te controleren. Bewaar ze koel en droog, bescherm de contacten tegen kortsluiting en laad ze niet onnodig lang volledig op. Gebruik de opslagstand van een accu of lader wanneer die beschikbaar is. Een opgezwollen, beschadigde of opvallend warme accu moet niet meer worden gebruikt of opgeladen. Controleer voor vertrek vooral de apparatuur die in een noodsituatie nodig kan zijn. Een draagbare marifoon of zaklamp die zichzelf veilig heeft ontladen, helpt immers weinig wanneer de nood aan de man komt. Maak het controleren en opladen van deze apparaten daarom onderdeel van de vaste voorbereiding voor iedere vaartocht. Aanleiding voor dit artikel was een artikel van Dronewatch over het leeglopen van drone-accu’s. Prinsjesdag: onderhoud en bescherming Deze dinsdag op Prinsjesdag maakte het kabinet haar plannen bekend en sprak de Koning de Troonrede uit. Wij keken naar de relevante punten voor de plezier- en scheepvaart. Vooral de begroting van het ministerie van Infrastructur en Waterstaat bevat relevante informatie. Het kabinet wil meer geld besteden aan onderhoud en vernieuwing van infrastructuur. Tot en met 2040 wordt € 5,1 miljard extra toegevoegd aan het Mobiliteitsfonds, waarvan € 1,5 miljard voor groot onderhoud. Dit geld is bedoeld voor alle vervoersnetwerken. Specifiek voor de rijksvaarwegen staat in de ontwerpbegroting voor 2027 ongeveer € 1,67 miljard, waarvan € 980 miljoen voor onderhoud en vernieuwing. Voor beroepsvaart en pleziervaart zijn betrouwbare bruggen, sluizen en voldoende vaarwegdiepte van direct belang. Toch blijven keuzes noodzakelijk: de totale onderhoudsopgave is volgens de begroting niet volledig betaalbaar en uitvoerbaar. Ouderdom, intensiever gebruik en uitgesteld onderhoud vergroten de kans op storingen en stremmingen. Ook bevat de begroting aandachtspunten voor watersporters. Onderzocht worden mogelijke beperkingen van brug- en sluisbediening, betaald gebruik van overnachtingsplaatsen voor recreatievaart en de veiligheidseffecten van invoering van een verplicht vaarbewijs voor recreatievaart. Dit zijn onderzoeksonderwerpen, geen besluiten over nieuwe verplichtingen. Op zee trekt het kabinet jaarlijks € 78 miljoen uit voor bescherming van cruciale infrastructuur, waaronder kabels, windparken en platforms. Daarmee wordt ook een Nationaal Maritime Security Centre gefinancierd. Daarnaast zijn investeringen voorzien in verdere uitbreiding van windenergie en CO₂-opslag onder de Noordzee. De begroting noemt daarbij ook maatregelen voor scheepvaartveiligheid. Na de extreem droge zomer benadrukt de troonrede bovendien het belang van klimaatbestendig waterbeheer. Voor de binnenvaart wordt onder meer gekeken naar schepen met minder diepgang. De begrotingsplannen moeten nog door het parlement worden behandeld. Kent u het getij? Een wandeling over het strand, een droogvallende zandplaat of een ankerplek langs de kust. Veel watersporters denken het getij wel te begrijpen. Toch blijkt uit nieuw onderzoek van de Britse reddingsmaatschappij RNLI en Bangor University dat die kennis vaak flink wordt overschat. Uit het onderzoek blijkt dat vier op de tien mensen de basis van het getij niet goed begrijpen. Slechts 24% kan een getijdentabel correct lezen en interpreteren. Bovendien geeft ongeveer 15% van de ondervraagden aan ooit door opkomend water te zijn ingesloten of daar ternauwernood aan te zijn ontsnapt. Voor watersporters is dat een herkenbare waarschuwing. Wie langs de kust vaart, droogvalt of een eiland bezoekt, weet dat het getij veel meer doet dan alleen het water laten stijgen en dalen. Stromen veranderen, geulen lopen sneller vol dan verwacht en een veilige route kan in korte tijd onbegaanbaar worden. Veel mensen denken dat het water geleidelijk recht op het strand afkomt, terwijl het in werkelijkheid vaak eerst via geulen en laagtes binnenstroomt. Het correct lezen van getijdentabellen, het berekenen van stroom en het plannen van een veilige tocht zijn belangrijke onderdelen van de online cursus Kustnavigatie. De cursus behandelt niet alleen de theorie, maar laat ook zien hoe je getijgegevens in de praktijk gebruikt tijdens het varen. Investeren in de watersportsector Investeringen in jonge watersportbedrijven geven een aardig beeld van de technieken die de komende jaren vaker aan boord en in havens kunnen verschijnen. Yachting Ventures bracht 59 recente financieringsrondes bij maritieme startups in kaart. Elektrische aandrijving vormt met ruim een derde van de investeringen de grootste categorie, terwijl ook veel geld gaat naar kunstmatige intelligentie, autonome navigatie, digitale havendiensten en nieuwe klimaattechnologie. Opvallend is dat naast investeringsfondsen ook gevestigde watersportbedrijven steeds vaker deelnemen. Onder meer Yanmar, Yamaha en Axopar investeerden in jonge ondernemingen. Dat vergroot de kans dat nieuwe technieken sneller hun weg vinden naar seriegebouwde boten, motoren en andere producten. Voor Europese startups blijven de Verenigde Staten daarbij een belangrijke groeimarkt. Dat is de grootste markt voor recreatievaart ter wereld, maar volgens Yachting Ventures ook een markt waar buitenlandse bedrijven zich gemakkelijk op verkijken. De vaarcultuur verschilt sterk per regio en Amerikaanse klanten hechten veel waarde aan lokale ondersteuning, snelle service en een langdurige aanwezigheid. Een goed technisch product alleen blijkt daarom zelden voldoende. De combinatie van toenemende investeringen en de aantrekkingskracht van de grote Amerikaanse markt laat zien dat de ontwikkeling van nieuwe watersporttechniek steeds professioneler en internationaler wordt. Elektrisch varen, slimme navigatie en digitale dienstverlening zijn daarbij duidelijk meer dan alleen experimentele niches. Daemes en Heeren is de uitgever van onder andere de Sloepenpost en het Sloepenboekje. Dat laatste is een digitale 'sloepen zoekmachine' met een compleet overzicht van alle sloepen die er te koop zijn voor de sloepvaarder. Zoekt u een sloep of ziet u er één ergens te koop liggen en wilt u meer weten, dan is het Sloepenboekje de bron om te raadplegen. Digitaal en daarom altijd actueel. Sloepenboekje geeft een compleet overzicht van alle merken en modellen. Of u nu zoekt naar een polyester, houten, aluminium of stalen romp, een bootje met een inboard, outboard of elektrische motor, alles is handig op een plek te vinden. Inclusief praktische tips en tricks die u verder helpen bij het maken van de juiste keuze. Een voorproefje bekijkt u hier ... Bestellen Wind en zonne-energie samen Binnen het Europese WHISPER-project is op het Samskip-containerschip Helgafell een modulair systeem geplaatst met horizontale windturbines in aangepaste containers en zonnepanelen op de daken daarvan. De installatie is bedoeld om tijdens de vaart elektriciteit te produceren en zo het gebruik van hulpmotoren te verminderen. De praktijktests op de Noord-Atlantische Oceaan zijn inmiddels begonnen. Verder lezen Met narrenschip Azart de wereld rond Een oude visserslogger als varend theater en woonplek: ruim dertig jaar trok August Dirks met zijn narrenschip Azart, ook bekend als The Ship of Fools, langs havens over de hele wereld. Met een wisselende bemanning bracht hij absurdistisch theater en zocht hij contact met de plaatselijke bevolking. De documentaire Azart, Come Make Art van Annike Kaljouw en Masha Novikova vertelt het verhaal achter dit kleurrijke schip. Naast het leven aan boord en de ontmoetingen onderweg komen ook de tegenslagen aan bod. In Ecuador neemt de reis een onverwachte wending, waarna het schip een bijzondere laatste ligplaats krijgt. Zo biedt de film een andere kijk op het varende bestaan, waarin avontuur, kunst en improvisatie samenkomen. De documentaire duurt 83 minuten en wordt vertoond in filmtheaters en bij bijzondere voorstellingen aan boord van schepen. Bekijk de speellijst en ticketinformatie of de trailer. Drones ingezet tegen overlast jetskiërs De politie in het Britse graafschap Devon zet drones in om overlast en gevaarlijk gedrag van jetskiërs tegen te gaan. Dat meldt de BBC. Met behulp van de drones kunnen agenten vanuit de lucht toezicht houden op drukke vaargebieden rond de kustplaats Teignmouth. De maatregel maakt deel uit van een campagne tegen antisociaal gedrag op en rond het water, die volgens de politie vooral tijdens zonnige periodes toeneemt. De inzet volgt op meerdere meldingen van incidenten met jetski’s in de omgeving. De politie benadrukt dat de meeste bezoekers zich de afgelopen periode verantwoordelijk hebben gedragen. Toch zal het toezicht met drones en andere middelen worden voortgezet om eventuele overtreders af te schrikken en de veiligheid op het water te vergroten. Verder lezen Resultaat brandstoffenenquête Op 5 september publiceerde het Platform Duurzaam Varend Erfgoed de resultaten van een grote brandstoffenquête onder 878 schepen. Die geeft voor het eerst een behoorlijk concreet beeld van de daadwerkelijke verschuiving van GTL naar HVO binnen een deel van de Nederlandse recreatievloot. Het gebruik van HVO/Blauwe diesel is sinds de vorige meting verdubbeld van 9 naar 18 procent. Gewone diesel wordt nog door 67 procent gebruikt en GTL door 8 procent. Van de HVO-gebruikers beoordeelt maar liefst 97 procent de ervaringen als positief of zeer positief. Ook GTL wordt overigens nog steeds zeer positief beoordeeld, maar het aantal GTL-gebruikers neemt af. Van de deelnemers gebruikt 96 procent het schip recreatief of voor ideële doeleinden. Potentieel zijn er nog meer schippers die willen overstappen, maar zijn er nog drempels die hen tegenhouden. 19 procent overweegt naar HVO over te stappen, maar watersporters noemen mogelijke technische problemen, de hogere prijs en de beperkte verkrijgbaarheid als belangrijkste bezwaren. Het platform gaat daarom bij overheid en marktpartijen aandringen op betere verkrijgbaarheid van hernieuwbare brandstoffen aan het water. Meer lezen Op 7 september publiceerde Move On Magazine een interview met HISWA-RECRON over brandstofvoorziening langs het water. Volgens adjunct-directeur Jeroen van den Heuvel zijn er in Nederland ongeveer 200 brandstofstations langs de vaarwegen, grotendeels bij jachthavens. Bij de laatste telling, begin 2024, verkochten 31 daarvan HVO100. HISWA-RECRON zegt nu dat dit aantal inmiddels hoger ligt en snel toeneemt. Exploitanten die overstappen, bieden HVO100 bovendien meestal in plaats van gewone diesel of GTL, niet als extra brandstof daarnaast. HISWA-RECRON zegt het gebruik inmiddels ook actief te stimuleren. Tegelijk loopt er een nieuwe enquête die deze zomer samen met onder andere Waterrecreatie Nederland is uitgevoerd. De resultaten daarvan moeten worden gebruikt om HVO bekender te maken bij watersporters. HVO100 kost volgens HISWA-RECRON momenteel ongeveer 10 tot 20 cent per liter meer dan gewone diesel, mede doordat HVO onder dezelfde productcategorie en accijnswetgeving valt. De branche lobbyt in Den Haag om dat te veranderen. Lees verder Kennis vaarregels is verplicht Voor veel sloepen, zeil- en motorboten is een Klein Vaarbewijs niet verplicht. Toch moet iedere schipper de vaarregels naleven en veilig kunnen handelen. Op een druk kruispunt van vaarwegen maakt het immers weinig verschil of een diploma wettelijk verplicht was: de schipper moet nog steeds weten wie voorrang heeft, welke signalen worden gebruikt en hoe rekening wordt gehouden met beroepsvaart. Iedereen wordt geacht de vaarregels te kennen. Een Klein Vaarbewijs is wel verplicht voor pleziervaartuigen met een lengte van 15 tot 25 meter. Ook voor een motorboot korter dan 15 meter die sneller dan 20 kilometer per uur kan varen is een vaarbewijs nodig. Het gaat daarbij om wat de boot kan, niet alleen om de snelheid die op dat moment wordt gevaren. Ook snelle rubberboten, jetski's en waterscooters kunnen daardoor onder de vaarbewijsplicht vallen. Wie buiten deze wettelijke grenzen blijft, kan het vaarbewijs dus vrijwillig halen. Voor veel watersporters is juist dat een goede reden: zij willen niet alleen mogen varen, maar vooral met meer kennis en een rustiger gevoel aan het roer staan. Bekijk de leermiddelen