De Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) is druk, want onlangs verscheen er ook nog een rapport over het vastlopen van een Nederlands vrachtschip in de Egeïsche zee met daarin relevante conclusies voor alle zeevarenden. In het kort komt het er op neer dat er bij de navigatie te veel vertrouwd wordt op de digitale navigatiemiddelen, waarbij men zich onvoldoende bewust is van de beperkingen en de risico's. Digitale kaartsystemen maken de navigatie makkelijk en bieden een schat aan informatie, maar als die informatie niet of onvoldoende bestudeerd wordt mist men mogelijk essentiële informatie. Ook digitale kaarten zijn niet foutloos en daarom moet ook gebruik gemaakt worden van alle mogelijke middelen die de navigatie ondersteunen. Ten onrechte gaan gebruikers er vanuit dat digitale kaartsystemen de meest up-to-date informatie bieden. En apparatuur werkt niet altijd intuïtief waardoor deze niet optimaal benut worden.
Ook de watersporter vertrouwt in steeds toenemende mate op moderne navigatiesystemen, maar terecht wijst de OVV er op dat ook de "oude" navigatiemethoden gekend moeten worden en ook gebruikt moeten worden. Terwijl aan de andere kant er in de opleidingen veel meer aandacht moet zijn voor het gebruik van de moderne systemen, wat de beperkingen en gevaren zijn en hoe zo veel mogelijk nut van te hebben.
Terecht dat er voor bijvoorbeeld Klein Vaarbewijs 2 en Theoretische Kustnavigatie (TKN) aandacht is voor de basis navigatievaardigheden. Echter ik constateer ook dat er niet of nauwelijks aandacht is voor de moderne navigatiesystemen en hulpmiddelen. En ben het helemaal eens met de OVV dat het niet of-of moet zijn, maar en-en.
