Tumult rond ICP

Nederlandse jachtbezitters hebben last van een schijnbaar minieme wijziging in het ICP, het Internationaal Certificaat Pleziervaartuigen. Waar vroeger bij ‘nationaliteit’ gewoon ‘Nederlands’ stond, is dit nu veranderd in ‘niet van toepassing’. Actualiteitenprogramma Nieuwsuur toonde in hun televisie-uitzending van woensdag 28 oktober dat tientallen Nederlandse zeiljachten door de Italiaanse overheid aan de ketting zijn gelegd door de wijziging in het ICP. De redactie van Zeilen zet één en ander nog eens op een rij.

Eerder schreven wij ook al over deze materie in relatie tot de problematiek van schepen die onder Nederlandse vlag vluchtelingen oppikken. Het lijkt er op dat de spagaat waarin de Nederlandse overheid toen werd gedwongen nu toch een onbedoeld staartje krijgt voor diverse jachteigenaren. Met als gevolg dat de rol van het ICP als officieus eigendomsbewijs in één klap is weggevaagd.

 
Nog even in het kort. Het is voor pleziervaartuigen niet noodzakelijk voor het jacht een zeebrief aan te vragen om de Nederlandse vlag te mogen voeren. De nationaliteit van de eigenaar is normaal gesproken bepalend. Dus schip van Nederlandse eigenaar dan mag u een Nederlandse vlag voeren. Daar heeft u geen speciale papieren en dus ook geen ICP of Zeebrief voor nodig. Uw paspoort en een eigendomsbewijs zou moeten volstaan. Maar er zijn wel landen die een soort van eigendomsbewijs of registratiebewijs willen zien. Omdat de officiële documenten voor de zeescheepvaart (zeebrief) voor de pleziervaart erg duur en omslachtig zijn is tussen landen onderling het ICP in het leven geroepen. Tot voor kort erkende Italië dat ook gewoon. Door onhandige communicatie van de Nederlandse overheid met haar Italiaanse collega's hebben die nu het Nederlandse ICP op de zwarte lijst gezet. Met alle gevolgen van dien.
 
Helaas wordt er mis-/gebruik gemaakt van de mazen van de wet en geeft dat vaak problemen voor goedwillende eigenaren. De registratie van een vluchtelingenreddingsschip met een ICP speelt hier mee, maar vooral toch het grote aantal Italianen en Spanjaarden dat hun jacht zogenaamd fiscaal vriendelijk met een ICP in Nederland registreren om zo lokale belastingen en verplichte registratie en andere regels te ontlopen. Dat ze daarvoor forse bedragen aan soms dubieuze registratiekantoren betalen nemen ze daarbij voor lief. 

En laten we ook niet vergeten dat het Watersportverbond en het KNMC jarenlang als een soort van trustkantoor jarenlang deze praktijken hebben gefaciliteerd door buitenlandse eigenaren in staat te stellen hun jacht in Nederland met een ICP te registreren. Dat het Nederlandse ICP daardoor nu als dubieus te boek staat hebben zij mede over zichzelf afgeroepen.

Ook vandaag staat nog steeds op de site van het Watersportverbond een linkje voor niet Nederlanders die een ICP willen aanvragen. België kent geen ICP, wel een Vlaggebrief en een registratiebewijs uitgegeven door de Federale overheid. In Duitsland kent men wel het ICP. Dat wordt daar uitgegeven door de ADAC, de Duitse zusterorganisatie van de ANWB. Of Duitse eigenaren ook problemen hebben in Italië is ons niet bekend.

Varen in het buitenland

Welke vaardocumenten heeft u als Nederlandse schipper nodig in de diverse Europese landen? Bekijk alle informatie op de website van de ANWB en gebruik de handige checklist; klik hier ...

Dreigende strop voor chartervaarders

Charteraars met (klassieke) schepen die op zee varen trekken aan de bel. Zij dreigen in zwaar weer terecht te komen dankzij een nieuw keuringsregime. Mogelijk moeten zij voor de verplichte periodieke keuringen 25 duizend euro gaan betalen, waar dit voorheen gemiddeld zo'n 12.500 euro was. Een en ander is het gevolg van het al jaren geleden ingezette beleid dat de scheepvaartinspectie niet meer zelf keuringen doet, maar dit overlaat aan commerciële instanties. Het enige bedrijf dat nog keuringen deed voor de klassieke zeevaart, Register Holland, is enkele jaren terug overgenomen en besloot afgelopen jaar te stoppen met keuringen van zeegaande schepen. Om te kunnen voldoen aan de eisen van de inspectie moest veel geïnvesteerd worden. Te veel volgens de nieuwe eigenaar Selles en Van Dijk. Een signaal dat toen eigenlijk niet of nauwelijks is opgemerkt.

De Scheepvaartinspectie heeft vervolgens partijen uitgenodigd om in te schrijven. Hierop heeft enkel het Italiaanse Rina Services interesse getoond. Dit Italiaanse klassebureau heeft aangegeven in gesprekken met vertegenwoordigers van de charterschepen dat de prijzen voor de periodieke keuringen naar hun mening omhoog moeten en over 5 jaar gerekend zo'n € 25.000 zullen gaan bedragen. Daarmee bevestigt men ongevraagd wel het eerdere besluit van Selles & Van Dijk om zich terug te trekken. Andere klassebureau's tonen simpelweg geen interesse omdat het aantal schepen waar het om gaat te klein is.
Online het complete verhaal lezen ...

Een en ander is een gevolg van Nederlandse wetgeving die weer deels voortkomt uit Europese afspraken. Elk schip groter dan een bepaalde maat of langer dan 20 meter als het bijvoorbeeld om binnenschepen gaat of schepen die commercieel geëxploiteerd worden moeten voorzien zijn van een certificaat. Vervelend is dat de eisen ook gelden voor klassieke schepen die minder gemakkelijk aan de eisen kunnen voldoen en schepen waarvan de exploitatie nauwelijks kostendekkend is omdat de instandhouding als historisch vaartuig ook veel geld kost. Maar ook historische schepen die niet commercieel geëxploiteerd worden (pleziervaartuigen) moeten een certificaat hebben als zij boven bepaalde afmetingen komen. Op het binnenwater is de grens al 20 meter. Eigenaren van dergelijk varend erfgoed moet uiterlijk eind 2018 minimaal een Certificaat van Onderzoek (CvO) hebben. En zijn dus minimaal elke 5 jaar € 1.500 kwijt voor de keuring om dit certificaat te krijgen en straks te verlengen. Exclusief de kosten voor aanpassingen om aan de regels te voldoen. Dat geldt ook voor zeeschepen die op de Nederlandse binnenwateren willen varen, tenzij men een alternatief "zeegaand" certificaat heeft. Zoals het er nu naar uit ziet is de goedkoopste weg voor de zeilende chartervaart een CvO met aantekening zeeschip, maar onbekend is of instanties of andere landen en verzekeraars daar genoegen mee zullen nemen. En dan is nog onduidelijk wat de regels na 2035 zullen zijn, zoals het er nu naar uitziet vervalt dan de vrijstelling voor klassieke schepen om niet aan alle nieuwe regels te hoeven voldoen.

Naar mijn mening is het samenstel van regels voor historische vaartuigen en certificering een ongelukkig gedrocht. Eerder hadden Nederlandse charteraars al problemen met de erkenning van hun certificaat in Deense wateren. Lokale bestuurders van Scouting en de zeekadetten kijken met angst naar deze nieuwe kostenposten. Nog deze zomer was er sprake van lichte paniek bij eigenaren van klassieke sleepboten kleiner dan 20 meter omdat zij mogelijk ook te maken zouden krijgen met de verplichte certificatie en er verschenen al berichten in de pers dat Friesland's nationale trots het Skûtsjesilen om zeep geholpen wordt door de nieuwe regels. Er zijn al de eerste Kamervragen over gesteld. Volgens de minister loopt het allemaal zo'n vaart niet en komen er nieuwe regels aan waarin een en ander mogelijk aangepast kan worden. Persoonlijk zie ik het somber in en doet de minister er beter aan op Europees niveau te pleiten voor een vrijstelling voor alle historische, klassieke vaartuigen die behoren tot het lokale varende erfgoed. We hebben het hier uiteindelijk over een relatief klein aantal schepen, waarvan het merendeel niet commercieel wordt ingezet. En voor die schepen die commercieel geëxploiteerd worden zou men prima kunnen volstaan met een eenvoudige keuring namens de verzekeraars en een aantal logische regels ten aanzien van de veiligheidsmiddelen.

Reageren kan onder dit stukje ...

Naar Duitsland

Als u dit jaar naar Duitsland vaart moet u er rekening mee houden dat Duitsland een bepaling voor alle schepen langer dan 12 meter uit de internationale overeenkomst ter voorkoming van vervuiling van de zee (Marpol) heeft overgenomen in lokale regels. Deze regel geldt ook voor pleziervaartuigen en bepaalt dat aan boord een document moet zijn met een aantal teksten uit het Marpol. Hierin de regels over het wel en niet overboord gooien van afval en de bepaling dat u de bemanning voor vertrek van deze regels op de hoogte moet stellen. Een handzame versie is te vinden op het internet ... Uitprinten en mee aan boord nemen bij de andere documenten. Er schijnt op gecontroleerd te worden.

Toen hierover op het Zeilersforum gesproken werd heb ik de achtergrond even uitgezocht. In Bijlage V artikel 10 lid 1 van het Marpol staat:
"Elk schip met een lengte over alles van 12 meter of meer en elk vast of drijvend platform dient plakkaten te tonen die de bemanning en de passagiers informeren over de lozingsvoorwaarden in de voorschriften 3, 4, 5 en 6 van deze Bijlage, voor zover van toepassing."
Duitsland heeft deze bepaling overgenomen in lokale regels en de Duitse Watersportbonden hebben hier een praktische invulling aan gegeven door een tweetalig document op te stellen dat u aan boord moet meenemen. De tekst is met het verantwoordelijke ministerie afgestemd en accoord bevonden.

Nederland is ook ondertekenaar van het Marpol, maar heeft echter het Marpol niet letterlijk en zeker niet compleet overgenomen in nationale wetgeving. Nederland heeft een "Wet voorkoming verontreiniging door schepen" en ook nog een "Besluit voorkoming verontreiniging door schepen". Hierin staan de diverse verplichtingen die voorkomen uit het Marpol verdrag. Ook voor pleziervaartuigen, maar niets specifiek voor schepen langer dan 12 meter en ook niet de verplichting een dergelijk document aan boord te hebben. Ook in Nederland is het dus goed om uw bemanning te informeren over de noodzaak om zorg te dragen voor een schone zee en dat afval bewaard wordt tot u weer in de haven bent en het daar in de afvalcontainer kan.

ICP over naar Watersportverbond

Voor het varen over de grens moet u bijna altijd een ICP hebben. Of te wel een International Certificate Pleasurecraft. Zeg maar een paspoort van uw schip. Jarenlang werd het ICP onder andere uitgegeven door de ANWB. Vanaf nu is het niet meer mogelijk een ICP aan te vragen bij de ANWB, maar neemt het Watersportverbond deze dienstverlening over. Lees online verder ...

Einde aan seniorenkeuring voor het klein vaarbewijs

Per 1 juli 2014 komt een einde aan de seniorenkeuring voor het klein vaarbewijs voor de pleziervaart. Op dit moment zijn senioren vanaf 70 jaar verplicht elke 5 jaar een eigen verklaring te overleggen, waarop een medische keuring kan volgen. Pas daarna kan het klein vaarbewijs weer verlengd worden. Die beperking van de geldigheidsduur van het klein vaarbewijs wordt afgeschaft. Het Klein Vaarbewijs is daarmee dus uw leven lang geldig. Het is de eigen verantwoordelijkheid van de houder om te beoordelen of hij/zij nog in staat is zelfstandig als schipper op te treden.

Het schrappen van de seniorenkeuring volgt op een advies van de Vamex de organisatie voor vaarbewijs- en marifoonexamens. Ouderen worden steeds vitaler, de maatregel heeft geen significante betekenis voor de veiligheid op het water en leidt tot een vermindering van administratieve lasten. Alleen voor pleziervaart langer dan 15 meter, of schepen die sneller kunnen dan 20 kilometer per uur, is een vaarbewijs voorgeschreven. Voor het overgrote deel van de pleziervaart is geen vaarbewijs verplicht. De seniorenkeuring komt per 1 juli 2014 te vervallen.

Op vaarbewijzen uitgegeven voor 1 juli 2014 staat nog wel uw 70e verjaardag als einddatum. Ook deze vaarbewijzen blijven straks gewoon geldig. Binnen Nederland zal dat geen problemen geven. Elke handhaver wordt geacht straks de nieuwe regels te kennen. In andere landen kan dit wel tot problemen leiden. Gaat u naar het buitenland dan is het aan te raden na 1 juli 2014 een nieuw exemplaar van uw klein vaarbewijs aan te vragen. Heeft u nog een oud model klein vaarbewijs dan is dit ook verstandig omdat u dan meteen het Internationale vaarbewijs ICC op de achterkant staat.

Wordt u voor 1 juli 2014 zeventig of verloopt uw al eerder verlengde vaarbewijs voor die datum? Formeel moet u dan dus uw klein vaarbewijs laten verlengen en moet u zich dus nog laten keuren.

Lesmateriaal voor het Klein Vaarbewijs is te bestellen in de Vaarwinkel ...

Immatriculatie voor plezierboten in België

Op 15 december 2013 is in België een koninklijk besluit ondertekend waarbij er wijzigingen zijn aangebracht in de immatriculatie van pleziervaartuigen op de binnenwateren. De voornaamste wijzigingen van dit besluit - dat in werking is getreden op 1 februari 2014 - zijn:

1. Immatriculatie is alleen nog mogelijk als het pleziervaartuig een band met België heeft. Er is een band met België als:
   - voor wat natuurlijke personen betreft, ten minste 50% toebehoort aan Belgen of in België ingeschreven personen;
   - voor wat rechtspersonen betreft, 100% toebehoort aan een in de Kruispuntbank voor Ondernemingen (KBO) ingeschreven rechtspersoon.
2. De fysieke immatriculatieplaat verdwijnt definitief. In plaats daarvan wordt een immatriculatiedocument afgegeven. Dit document of een kopie ervan dient aan boord te worden bewaard.
3. Vaartuigen in bezit van een immatriculatieplaat blijven in regel.
4. Ook op de Beneden-Zeeschelde wordt immatriculatie verplicht.
5. De retributies voor de aanvraag wordt verhoogd tot 50 euro.
6. Voor zover er een band met België kan worden aangetoond, kunnen sommige vaartuigen (kano's, kajaks, waterfietsen en gondels) waarop de nieuwe regels van het immatriculatiedocument niet van toepassing zijn, vrijwillig een immatriculatiedocument aanvragen volgens dezelfde procedure.

Buitenlandse plezierboten moeten hun nationale vlag voeren of de letter of lettercombinatie dragen van hun land zoals bepaald in aanhangsel 1 van het Algemeen Politiereglement voor de Scheepvaart op de Binnenwateren (APSB) en de scheepsdocumenten aan boord hebben die in hun land verplicht zijn (bv. ICP - International Certificate for Pleasurecrafts).

Meer informatie op de website van de Belgische overheid ...

BTW Verklaring

Een lezer wees ons er op dat er veranderingen van kracht zijn geworden voor de BTW Verklaring. Daarop heb ik contact opgenomen met de Douane om te vragen hoe het ook al weer zit. Een BTW Verklaring wordt afgegeven door de Douane en is een verklaring dat er ooit in Nederland over uw schip de verplichte BTW is betaald. Omdat de Douane bij aankomst in een Nederlandse haven niet zeker kan weten waar u vandaan komt, kan men u naar de fiscale status van uw schip vragen. Dit doet men steeksproefsgewijs en ook binnen Nederland is de Douane gerechtigd om uw schip op dit punt te controleren. In dat geval is een BTW Verklaring het geeigende document en hoeft u aan boord geen aankoopfactuur en andere administratie te bewaren. Voor schepen gebouwd voor 1985 gaat men er overigens vanuit dat er ooit BTW is betaald. Toch is ook voor deze oudere schepen aan te raden een BTW Verklaring aan te vragen. Een BTW Verklaring is dus eigenlijk altijd nodig, zeker als u op zee vaart of als u naar een ander land vaart.

Recent zijn er inderdaad een aantal veranderingen doorgevoerd. Een en ander met name om de BTW Verklaring in lijn te brengen met Europese afspraken. De veranderingen zijn al wel van kracht, maar nog erg recent en er is nog nauwelijks over gecommuniceerd. Een "primeur" voor de Vaarwijzer Nieuwsbrief dus.

Ten eerste is de afgifte van de BTW Verklaring voor Pleziervaartuigen tegenwoordig gecentraliseerd en ondergebracht bij de Douane in Vlissingen. Hier zetelt het Landelijk Team Jachten (e-mail). Alle aanvragen komen hier terecht. Het model van de BTW Verklaring is ook aangepast en heeft nu een A4-formaat en wordt geplastificeerd.Informatie en een aanvraagformulier vindt u op de website van de Belastingdienst ...

De belangrijkste wijziging is echter dat de BTW Verklaring nu nog maar drie jaar geldig is. De oude verklaringen hadden geen geldigheidsduur. In principe betekent dit dat als u nu een BTW Verklaring aanvraagt, u dat over 3 jaar weer moet doen. De Douane was zo eerlijk om aan te geven dat nog niet precies bekend is hoe men dat in de toekomst wil regelen en of nu iedereen met een oude verklaring meteen een nieuw exemplaar moet aanvragen. Waarschijnlijk wordt het de bedoeling dat u drie jaar de tijd krijgt om uw oude verklaring om te laten zetten. Wij begrijpen dat de Douane hierover nog met de belangenorganisaties en de branche in gesprek is. De behulpzame medewerkers bij het Landelijk Team Jachten gaven wel aan dat men er klaar voor is als veel jachteigenaren nu al besluiten om maar meteen een nieuwe verklaring aan te vragen.
Daarom mijn advies om toch nog even te wachten als u een oudere BTW Verklaring heeft zonder geldigheidsduur. Vertrekt u echter binnenkort met uw schip voor langere tijd naar het buitenland, heeft u net een tweedehands schip gekocht met een erg oude verklaring of wilt u uw schip verkopen. Dan is het raadzaam om nu meteen een nieuw model BTW Verklaring aan te vragen.

Varen in Italië

Voor het varen over Italiaanse wateren is een Italië-certificaat verplicht. Per 11 juni 2012 heeft de Italiaanse overheid de bedragen voor de verzekerde wettelijke aansprakelijkheid, die op het certificaat moeten staan, verhoogd. Als u met uw boot naar Italië vaart, of de boot op de trailer meeneemt, dan moet u volgens de Italiaanse wet een Italië-certificaat bij u hebben. Met dit certificaat kunt u bewijzen dat u een WA-verzekering heeft die aan de Italiaanse eisen voldoet en waarop vermeld staat dat uw boot verzekerd is. Lees verder op de website ...

De website van ANWB Watersport biedt verder ook veel bruikbare informatie over de regels die er in de verschillende landen, zoals Italie, gelden. Klik hier ..

Controle aan boord

De laatste jaren zetten de diverse instanties meer in op controle en handhaving op het water. Een van de schepen van vaarschool Naviclass werd in Nederland onlangs gecontroleerd en zij schreven daar een stukje over. Interessant om eens te lezen hoe zo'n controle door de Waterpolitie in zijn werk gaat. En nuttig om te weten waar naar gekeken wordt.

Lees verder op de website van Naviclass ...

Zorg dus dat u de juiste papieren aan boord heeft en dat u beschikt over de meest recente kaarten en geldende vaarregels !

Taken scheepvaartinspectie over naar de markt

Schepen die worden gebruikt voor de beroepsvaart moeten aan allerlei (technische) regels en eisen voldoen. De meeste eisen zijn vastgelegd in de Binnenvaartregeling. De meeste van deze regels hebben weer betrekking op de uitrusting, de uitvoering en het ontwerp van het schip. Controle op de naleving van al deze regels ligt bij de afdeling Scheepvaart van de Inspectie Verkeer en Waterstaat ook wel bekend als de Scheepvaartinspectie. In het kader van de-regulering en minder overheidsbemoeienis is besloten dat de IVW in de periode van 2010 tot en met 2011 alle certificerende werkzaamheden voor binnenvaartschepen overdraagt aan marktpartijen. IVW houdt dan weer overkoepelend deze erkende keuringsinstanties in de gaten. Om dit mogelijk te maken was een wijziging van de Binennvaartregeling nodig.

Ook voor de zeevaart worden steeds meer taken overgelaten aan erkende en/of gecertificeerde bedrijven. Zo zullen de inspecties aan boord van de radiocommunicatie installaties met ingang van 1 mei 2011 overgaan naar marktpartijen. Dit zal ook gaan gelden voor de inspectie van zendinstallaties aan boord van pleziervaartuigen. Meer leest u op de website ...

Het is jammer dat er op dit moment ( 7 april) nog niet bekend is welke instellingen en bedrijven de inspecties aan boord mogen uitvoeren en hoe zij denken dat te gaan doen. Ik kom hier op terug zodra er meer informatie bekend is.

Nieuw Handboek voor de Marifonie in de binnenvaart



Als u een marifoon aan boord heeft en op binnenwater vaart dan bent u verplicht een recent Handboek Marifonie voor de binnenvaart aan boord te hebben. Alleen de pleziervaart kan volstaan met een speciale samenvatting zoals opgenomen in de ANWB Wateralmanak deel 1. Het Handboek voor de marifonie voor de binnenvaart is in een nieuwe versie verschenen als Deel III van de reeks Jaarboeken Wetgeving voor de binnenvaart. Het Jaarboek Wetgeving voor de binnenvaart deel III Marifonie helpt u bij het bedienen van een marifoon. Door de overzichtelijke indeling zijn de algemene regels en overzichten van alle walstations direct voor u toegankelijk.

Met uw boot naar het buitenland in 2011

Gaat u in 2011 met uw boot varen in het buitenland? Douanebeambten in het buitenland willen dan weten of het schip waarmee u vaart uw eigendom is. Heeft u hiervoor geen bewijs? Op de website van het Watersportverbond vindt u meer informatie ...

Vaarbewijs voor buitenlanders

Eerder schreef ik al over het internationaal vaarbewijs (ICC) als u in het buitenland gaat varen. Maar hoe zit het met buitenlanders die in Nederland willen varen met een schip waarvoor hier het klein vaarbewijs verplicht is?

Ten eerste moet een onderscheid gemaakt worden tussen bezoekende watersporters en mensen met een andere nationaliteit die in Nederland wonen. Iedereen die officieel in Nederland woont kan examen doen voor het Nederlandse klein vaarbewijs. Probleem is wel dat het beeldschermexamen uitsluitend in het Nederlands wordt afgenomen. Speciaal voor in Nederland wonende buitenlanders die het Nederlands onvoldoende spreken is er de mogelijkheid om een mondeling examen te doen. Ook dit examen wordt in het Nederlands afgenomen. Kandidaten doen een verzoek bij Vamex als zij om deze reden een speciaal mondeling examen willen doen.

Watersporters die vanuit een ander land in Nederland met een vaarbewijsplichtig schip willen varen moeten een klein vaarbewijs hebben of een nationaal diploma dat daaraan is gelijkgesteld. Welke diploma's dat zijn staat in bijlage 7.1 en bijlage 7.2 van de Binnenvaartregeling. Makkelijker om te onthouden is dat men met een plaatselijk vaarbewijs in Nederland mag varen als dit vaarbekwaamheidsbewijs recht geeft op een ICC. De meeste Europese landen hebben de overeenkomst voor het ICC getekend en inwoners van deze landen kunnen dus in eigen land een ICC aanvragen. Recent hebben ook onze zuiderburen deze overeenkomst getekend en kunnen bezitters van een Stuurbrevet dus een ICC aanvragen. Er zijn echter ook landen waar geen vaarbewijs verplicht is en waar men ook geen ICC kan krijgen. Inwoners van deze landen zullen dus eerst een klein vaarbewijs moeten halen. Wat natuurlijk lastig is als je geen Nederlands spreekt.

Gelukkig dat diverse certificaten van de Royal Yachting Association (RYA) ook zijn gelijkgesteld met het Nederlandse klein vaarbewijs. Dus watersporters die geen Nederlands spreken maar wel Engels kunnen een van de betreffende certificaten van de RYA halen. Dat kan vaak ook in het land waar men woont en dus ook voor Engelssprekenden die in Nederland of Belgie wonen.
Overigens zijn de RYA opleidingen en examens behoorlijk zwaarder als het examen voor bijvoorbeeld Klein Vaarbewijs 1.

Verplicht aan boord

Met enige regelmaat worden wij gevraagd naar de beschikbaarheid van de ANWB Wateralmanak deel 1. In deze almanak staan alle vaarregels en omdat het verplicht is de geldende regels voor het vaarwater waar u vaart aan boord te hebben wordt al snel gezegd dat het verplicht is Deel 1 aan boord te hebben. Een lastige situatie nu dit deel van deze populaire almanak al weer meer dan een jaar niet leverbaar is. De uitgeverij van de ANWB heeft recent nog aangegeven dat Deel 1 pas gedrukt gaat worden als er zekerheid is over de definitieve wetteksten, omdat de Scheepvaartverkeerswet en het Binnenvaart Politiereglement (BPR) op het punt staan gewijzigd te worden. Ik schreef daar al eerder over ...

Gisteren sprak ik met een 'boze' watersporter die op het Hollands Diep door de Politie was gecontroleerd. Hij kreeg te verstaan dat hij volgende keer toch echt de geldende regels aan boord moest hebben. Deze watersporter was enigzins gefrustreerd omdat er nu nergens meer een ANWB Almanak deel 1 was te vinden. Ook schreef een trouwe lezer mij al dat zij een print van mijn eerdere artikel mee aan boord nam, om bij controle te kunnen laten zien.
Reden te meer om hier nog een keer bij stil te staan.

Al weer enkele jaren terug is het BPR voor de laatste keer gewijzigd. Deze wijzigingen liggen vast in het zogenaamde Negende wijzigingsbesluit en gelden vanaf 17 november 2004. De afgelopen anderhalf jaar is de wetgever bezig met een aantal nieuwe wijzigingen in het BPR. In de volksmond al het Tiende wijzigingsbesluit genoemd. Om diverse redenen is de vaststelling van de definitieve tekst steeds uitgesteld en men verwacht dat er tegelijk met de aanpassingen aan het BPR nog een aantal andere "reparaties" in wetten, regelingen en besluiten die betrekking hebben op de scheepvaart en vaarregels doorgevoerd zullen worden. Er wordt door insiders daarom al niet meer van een Tiende wijzigingsbesluit gesproken.
Bovenstaande komt er dus op neer dat de geldende tekst van het BPR stamt uit eind 2004. Elke versie van het BPR van na die datum is dus de juiste en als u die aan boord heeft voldoet u aan de regel dat u het BPR aan boord moet hebben. Heeft u dus een oude ANWB Almanak deel 1 van na 2004 dan voldoet deze wat betreft het onderdeel BPR en deze bevat dan ook de juiste tekst van het Rijnvaart Politiereglement (RPR), omdat daarin al jaren geen wijzigingen zijn aangebracht. Ook de bijzondere regels voor Eemsmonding ed. zijn nog correct.

Sinds juni 2009 is de Binnenscheepvaartwet vervangen door de Binnenvaartwet met aansluitend de Binnenvaartregeling en -Besluit. Deze regels zijn onder andere de basis voor de verschillende vaarbewijzen en bevatten veel (technische) voorschriften voor de uitrusting en bouw van binnenvaartschepen. Deze nieuwe regels zult u dus niet vinden in een oude Wateralmanak, maar omdat deze voor de watersport slechts voor een klein deel echt relevant zijn mag dat ook geen probleem zijn. Ook de nieuwe uitgave van Deel 1 zal straks volstaan met een voor de watersporter relevante samenvatting.

Heeft u dus een oude ANWB Wateralmanak deel 1 van na november 2004 dan voldoet u aan de verplichting om de geldende vaarregels aan boord te hebben. Heeft u zoals de eerder aangehaalde watersporter een nog ouder exemplaar, dan kan ik u aanraden om in ieder geval een nieuwere versie van het BPR aan te schaffen. Formeel bent u dan namelijk al sinds november 2004 in overtreding! En zoals uit het voorbeeld van deze watersporter blijkt wordt er ook door de overheid gecontroleerd of u de juiste vaarregels aan boord heeft.

Een handige pocketuitgave van het BPR kunt u bestellen in de Vaarwinkel ...

Heeft u een marifoon aan boord dan bent u ook verplicht om het Handboek voor marifonie in de binnenvaart aan boord te hebben. Dit boek wordt elk jaar opnieuw uitgebracht en bevat bijvoorbeeld de marifoonkanalen voor de verschillende vaarwegen. Omdat het een redelijk dik boekwerk is voor de watersport een soort van vrijstelling afgesproken, namelijk dat u kunt volstaan met een speciale samenvatting. Ook deze samenvatting staat in het inmiddels beroemde Deel 1. De laatst verschenen editie van Deel 1 loopt dus inmiddels flink achter op de 2010 versie van het Handboek marifonie. Persoonlijk denk ik dat dit bij een controle niet zo'n probleem hoeft te zijn. Zeker niet als u een ander overzicht bij u heeft met de juiste marifoonkanalen voor het gebied waar u vaart. Diverse watersportbladen publiceren zo'n overzicht aan het begin van het seizoen, ze zijn op het internet te vinden en de kanalen staan ook in de ANWB Waterkaarten en in de Hydrografische kaarten. De bedieningsvoorschriften zelf zijn niet veranderd.

Tot slot: de bepaling dat u de geldende regels aan boord moet hebben vindt u in de betreffende vaarregels zelf. In het BPR bijvoorbeeld in artikel 1.11. Hier staat:

Aan boord van een schip moet een bijgewerkt exemplaar van het geldige Binnenvaartpolitiereglement aanwezig zijn. Een exemplaar dat via een elektronisch middel op ieder moment geraadpleegd kan worden is eveneens toegestaan. Dit artikel is niet van toepassing op een groot schip zonder bemanningsverblijf noch op een klein open schip.

U kunt dus volstaan met een digitale versie die u van het internet download, mits u deze op elk moment kunt raadplegen op laptop of smartphone.

Zeehavenpolitie controleert op paspoort en ID

De Zeehavenpolitie gaat vanaf 18 april samen met de Koninklijke Marechaussee in Stellendam en bij de Maasmond controleren op paspoorten of ID-kaarten.
Zowel bij Stellendam als bij de Maasmond kun je de Nederlandse grens over. In Stellendam gebeurt dit bij het uitvaren van de buitensluis. Bij de Maasmond verlaten schepen Nederland bij het passeren van het Lage Licht. Niet alleen Nederland maar ook het Schengengebied wordt dan verlaten. Zonder paspoort de maritieme grens passeren, leverde in het verleden vaak een waarschuwing op. Dit seizoen krijgen overtreders een boete van zestig euro.

Bron: Watersportbank

Nieuw ICP

In Nederland bestaat geen verplichte registratie voor vaartuigen. Alleen beroepsschepen en snelle motorboten staan geregistreerd hebben een registratieplicht. Het is daardoor niet altijd mogelijk om het eigendom van uw schip aan te tonen. Sommige eigenaren kiezen voor inschrijving van hun schip bij het Kadaster, maar dat is niet goedkoop en overdracht bij verkoop kan alleen via een notaris. Wel is het mogelijk om op een kadastraal geregistreerd vaartuig een hypotheek af te sluiten. Gaat u met uw schip naar het buitenland dan moet u het eigendom van uw schip kunnen aantonen. In veel landen is dat verplicht. Speciaal daarvoor geeft de ANWB het Internationaal Certificaat Pleziervaartuigen (ICP) af. Met dit document voldoet u aan de verplichting om het eigendom van uw schip aan te kunnen tonen. De ANWB heeft het Internationale Certificaat Pleziervaartuigen (ICP) vernieuwd. Het nieuwe ICP document, een internationaal eigendomsbewijs voor pleziervaartuigen, wordt vanaf 9 april 2010 afgegeven. Lees het volledige bericht ... Gaat u dit jaar naar het buitenland, controleer dan of uw ICP nog geldig is en vraag tijdig een nieuw aan. Meer over het ICP leest u hier ...